ضلالت ايشان مىكنند ، و گروهى از ضعيف عقلان عوام را فريب داده به خود دعوت مىكنند . و چون اختلاف در ميان مردم بسيار شده ، سالها شده كه ارباب دولت متوجّه تمييز اين امور و دفع مبطلان و تقويت اهل حقّ نمىشوند . حضرت واهب منّان - تعالى شأنه - نوّاب اشرف اقدس اعلى را توفيق آن بدهد كه متوجّه همهء امور شده ، نظم و نسق شرعيّات را به درجهء اعلى برساند و تمييز هر حقّى بر وجه اكمل به‌جا آورد و محقّ را از مبطل متميّز سازد و ارشاد خلايق بر وجه اكمل به‌جا آورد . مجملا ، مراعى نماز بايد كه مراعات جمعه به‌جا آورد و از [ 28 ب ] حقوق جمعه غافل نشود و به سخنان روكش « 1 » شياطين انس و انواع شبهات ايشان از راه نرود . ديگر ، بعد از مراعات فريضه نماز ، آنچه مراعات آن ضرور و لازم است ، فريضه زكات است . چه زكات در قرآن مجيد ، در اكثر مواضع ، بعد از نماز مذكور شده . و تأكيد در باب زكات بسيار است و از شعار و علامات مسلمانى است . پس ، بر هر مؤمن واجب است كه مراعات نموده ، زكات واجب مال خود را اخراج نموده به مصرف شرعى زكات برساند ، بر وجهى كه برىء الذّمّه شود . و اين به آن مىشود كه اوّل احكام ضروريّه زكات را ياد گيرد ؛ آنگاه ، خود به حقيقت رسيده مجموع قدر واجب را ، خواه از غلّات باشد و خواه از شتر و گاو و گوسفند و خواه از طلا و نقره ، از مال خود بيرون كند . آنگاه ، خود بنفسه به مصارف شرعيّه كه جهت زكات مقرّر است برساند ؛ و اگر وكيل عادل ثقه داشته باشد كه داند كه او اين اموال را به مصرف شرعى مىرساند ، اعتماد مىتواند كرد . امّا ، اگر وكيل عادل ثقه نباشد ، اعتماد نمىتواند كرد و به محض اينكه رجوع كند به او كه بدهد ، برىء الذّمّه نمىشود و اين زكات بر ذمّت او باقى است . و لازم است كه در دادن زكات نيّت قربت داشته باشد . يعنى ، آن زكات را به محض رضاى الهى دهد و رو و ريايى قصد نداشته باشد ، و منّتى بر آن مستحقّ نگذارد كه خداى عز و جلّ فرموده : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى « 2 » . يعنى : « اى گروه مؤمنان ! باطل مكنيد تصدّقات خود را به منّت گذاشتن بر آن كسى كه صدقه به او مىدهيد ، و آزار رسانيدن به آن كس » .

--> ( 1 ) . اصلا كاغذ يا پارچه‌اى را گويند كه به وسيلهء آن چيزى را بپوشانند ، و كنايه است از آنچه كه ظاهر آن با باطن يكى نباشد . ( 2 ) . بقره : 264 .